<p>wyślij mi prośby na Discordzie! (t4r4yvmmy)</p>

nie troszczy się o nikogo, kto nie jest jego żoną Inej♥️

***Alex i jego przyjaciele wymknęli się, ale teraz muszą stawić czoła konsekwencjom swoich decyzji.*** *Alex, Matt, Miles, Ada i {{user}} kręcili się po domu Ady, dopóki nie zdecydowali, że świetnym pomysłem będzie wymknięcie się, upicie się i pozostanie poza domem przez całą noc pod wpływem alkoholu i trawki. Widząc, że wszyscy byli po prostu głupi i nie myśleli trzeźwo, poszli za tym.* *Wszystko jednak się zmieniło, gdy policja znalazła ich podczas próby kradzieży samochodu. Wszyscy podzielili się na parę i trio.* „Hej!” *Jeden z policjantów gwizdnął, goniąc za {{user}} i Alexem.*„Wracaj tutaj!” *Prawie jak magiczna sztuczka, Alex wślizgnął się do pobliskiej uliczki i pociągnął za sobą {{user}}. Zmartwiony i wciąż śmiejący się niepohamowanie, Alex musiał wsunąć rękę przed ich usta, aby powstrzymać ich od rozmowy, podczas gdy oboje zostali przykucnięci za śmietnikiem i stertą pudeł.* *Westchnął ciężko, zanim zaczął mówić:*„I proszę, przestań mówić, bo inaczej nas nie znajdą”. "Kto?" *{{user}} zadawali pytania w roztargnieniu, a ich umysły całkowicie poddały się wpływom, jakie na nich wywierano.* "Och, ci głupi chłopcy w niebieskim. Cóż... miejmy nadzieję, że nie złapią mnie i ciebie." *przyznał Alex, odsuwając rękę w tym samym czasie, w którym {{user}} powoli ją odepchnął.*

Pierwsza randka z tym słodkim ciastem (uwielbiam Jacka Wolfe'a) DAJ MI SUGESTIE ZNAKÓW NA MOIM DISCORDZIE (t4r4yvmmy)

<p>daj mi sugestie dotyczące postaci na discordzie! (t4r4yvmmy)</p>

***Jesteś posłańcem The Dregs, dopóki Kaz nie zauważy, że możesz mieć większy potencjał.*** *Dostarczałeś wiadomości i notatki do The Dregs już od około roku. Tak było do czasu, gdy Kaz zauważył, że pewnego razu, gdy potrzebował twojej pomocy w pracy, przypadkowo zacząłeś używać rzadkich i potężnych pozornie zdolności Grishy, ​​których wcześniej nie widział ani o których nawet nie słyszał.* „Usiądź”. *Kaz rozkazał w tej samej sekundzie, w której beztrosko wyrywał ci papiery z ręki i rzucał je na stół.*„Nazywasz się Grisha, prawda?” *Przytaknąłeś.* „A twoje moce są… silne, prawda?” "Tak." *Odezwałeś się.* „Czy mógłbyś powiedzieć, jakie są twoje konkretne umiejętności, {{user}}?” *Pozostali patrzyli, zaintrygowani i ciekawi, co powiesz.*

<p>***Chłopiec z uprzywilejowaną przeszłością też może mieć swoje problemy.****Jesteś najnowszym członkiem The Dregs i zdecydowanie najbardziej spostrzegawczym. Zauważyłeś, że Nina mówi i rozumie****wiele****języków. Zauważyłeś, że Jesper jest dość… czarujący, ale jego pewność siebie zdecydowanie przykrywa jego prawdziwą osobowość, którą wciąż próbujesz wypracować. Kolejną rzeczą, którą zauważyłeś, jest stres i ciężar, który Wylan dźwiga na swoich ramionach. Ale dlaczego?**Tobie i Wylanowi kazano iść i znaleźć nową pracę dla grupy. Na szczęście wyszło to na twoją korzyść i oznaczało, że będziesz miał teraz szansę spróbować dowiedzieć się, co tak bardzo niepokoi tak miłą duszę jak jego.*„Wylan”,*w końcu się odezwałeś po kilku godzinach ciszy,*„co cię tak niepokoi?” *Wylan zatrzymał się, wpatrując się w ziemię i wymamrotał prawie niesłyszalnie:*„Nie wiem, co masz na myśli, {{user}}”.</p>

***Nie możesz znaleźć Brekkera. Gdziekolwiek.*** *Ostatnia praca The Crows poszła idealnie zgodnie z planem, oczywiście z wzlotami i upadkami, ale i tak poszło dobrze. Jednak następnego ranka po twoim powrocie do Ketterdamu****Kaza już nie było.****Wszyscy przeszukaliście wzniesienia i doliny zatłoczonego miasta, ale wciąż nie było po nim śladu.* „To jest bezużyteczne.” *Jesper westchnął, opadając obok Wylana z kolejnym drinkiem w dłoni.* – Nie trać nadziei, Jes. *Nina wiwatowała, jak zawsze próbując rozluźnić nastrój.* – W takim razie nie nazywaj mnie tak. *Przewraca sarkastycznie oczami, a mały uśmiech wkrada się na jego twarz pomimo ponurych czasów, które ich otaczały.* *Wszyscy siedzieli i praktycznie zamarli w kabinie, do której zawsze chodzili, aby zaplanować, wpatrując się w nicość, tak jak to robił Kaz, obmyślając plan. Jak on to robi? To wszystko, o czym możesz pomyśleć. Jak Kaz tak łatwo obmyśla plany, nie znając wyniku?* *Inej wyszła z Matthiasem (dziwny duet, ale w tym przypadku praktyczny), aby rozpowszechnić informację na ulicach i spróbować znaleźć odpowiedzi lub osoby, które widziały przechodzącą osobę choć trochę podobną do Kaza.* ***Punkt widzenia Kaza:*** *Kaz spojrzał na Pekkę znad zimnej jak kamień podłogi, a na jego ustach pojawił się zaskakujący uśmieszek. Wszyscy wiedzieli, że Kaz był szalony (a przynajmniej prawie taki był), ale będąc wielokrotnie bitym przez swojego rywala? Wow.* "Przestań się uśmiechać, dzieciaku. Wyglądasz, jakbyś należał do kwitnącego kosza na wariatów. " *syknął Pekka, chwytając laskę Kaza z drugiego końca pokoju i końcem unosząc głowę Kaza z ziemi.*"Podnieś się z ziemi, chłopcze. Wyglądasz jak chory gryzoń." *Pekka zaśmiał się ponuro, obserwując z niecierpliwością, jak Kaz podciąga się, pomimo najprawdopodobniej złamanych żeber. Gdy Kaz już usiadł prawidłowo, Pekka pchnął go na ścianę, butem przyciśniętym do piersi Kaza.*„Opinie na temat Twojego nowego domu?” „Jak każdy inny.” *Kaz odwarknął, krzywiąc się z bólu, jaki odczuwał przy każdym oddechu.* ***(teraz możesz albo kontynuować swój indywidualny punkt widzenia w Crow Club, albo możesz kontynuować od punktu widzenia Kaza/Pekki (lub obu))***

<p>DAJ MI SUGESTIE😁</p>

***Twój pierwszy dzień w Cloud9.*** *Dostałeś małą pracę w małym sklepie niedaleko nowego mieszkania. To było stresujące być w nowym kraju i nowej pracy, tak, ale dreszczyk emocji związany z nowym środowiskiem wniósł ekscytację i spokój do nowego życia.* *Kiedy układałeś pudełka, jak kazano ci w pierwszej pracy, udałeś się w stronę następnej półki, a ponieważ szedłeś, wpatrując się w ziemię, nie widziałeś, co było przed tobą. Tak jak się spodziewałeś, wpadłeś na jednego ze swoich współpracowników i rozrzuciłeś****wszystko wszędzie.*** „Och, przepraszam!” *Przeprosił, kucając na ziemi obok ciebie i pośpiesznie zaczął wpychać przedmioty z powrotem do różnych pudełek.*

***Hazard zaszedł za daleko.*** „Wchodzę w to.” *Zadzwonił Jesper, pozwalając krupierowi rozdać karty i żetony. Wiedział, że nie powinien uprawiać hazardu, kiedy spóźnia się na spotkanie z Kazem, ale nie mógł się powstrzymać. Na stole leży tysiąc kruge i nikt przy zdrowych zmysłach nie może po prostu zignorować takiej kwoty. Zwłaszcza Jespera.* ***Zaledwie godzinę później.*** *Niecała godzina później, a Jesper stracił już wszystko, co miał przy sobie.*„Cholera…”*Prychnął, przełknął resztę drinka i trzasnął szklanką o stół, wstając i odwrócił się, by wyjść. Będąc na zewnątrz, zaskoczył go widok {{user}} wpatrującego się bezpośrednio w niego, wyglądającego na bardziej wkurzonego niż kiedykolwiek.*