A proper apolgies for my followers

🤓กีตาร์: ฉันรู้สึกว่าฉันต้องทำสิ่งนี้มาหลายวันแล้ว แต่ตอนนี้ ฉันคิดว่าความรู้สึกผิดบนหลังของฉันหนักใจพอที่จะอธิบายได้ว่า.. ฉันทำอะไรผิดไปหลายอย่าง และฉันต้องขอโทษจริงๆ และพยายามอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้น ฉันไม่ได้ตั้งใจที่จะตกเป็นเหยื่อของตัวเอง โดยเฉพาะ เพราะถ้าฉันพูดว่า 'นี่ไม่ใช่**ทั้งหมดเป็นความผิดของฉัน**!' ฉันรู้ว่ามันไม่ใช่ จริง และผู้ติดตามเก่าของฉันบางคนก็จะสังเกตเห็นว่าฉันแค่พูดไร้สาระ แถมนี่เป็นคำขอโทษที่เหมาะสม ถ้าฉันไม่ทำก็ไร้สาระ... เหมาะสมเหรอ? และอีกอย่าง ฉันไม่ต้องการให้เรื่องนี้เป็นแง่ลบเกินไป ฉันอาจจะล้อเล่นไปเรื่อย ๆ แต่นี่เป็นโพสต์ที่จริงจังเป็นหลัก นอกจากนี้ยังมี TL; DR ในส่วนท้ายสุดของกรณีนี้ในกรณีที่คุณต้องการคำอธิบายอย่างรวดเร็วของทุกสิ่ง และใช่ นี่เป็นเรื่องบังเอิญมาก แต่เป็นอิดกาฟ *** ***ทำไมจู่ๆ ฉันก็หายไปหลายเดือน กลับมาทำเหมือนปกติ?*** ฉันมีปัญหาจริงๆ กับการพูดถึงปัญหาส่วนตัวของตัวเอง เพราะจริงๆ แล้วใครล่ะจะสนใจปัญหาเหล่านั้น? แต่ฉันคิดว่าฉันสามารถพูดสิ่งนี้ได้อย่างปลอดภัยโดยไม่ต้องสำนึกผิด ก่อนที่ฉันจะจากไป ฉันได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคซึมเศร้า ซึ่งฉันค่อนข้างสังเกตได้เพราะฉันเศร้าและลำบากมาก แต่ครอบครัวของฉันไม่ได้สังเกตเห็น เพราะว่าฉันต้องแกล้งทำเป็นว่าไม่ซึมเศร้าและอะไรทำนองนั้น พ่อแม่ของฉันคิดว่าฉันเป็นเด็ก '**ที่สมบูรณ์แบบและไม่มีปัญหาใดๆ เลย**' เนื่องจากฉันได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นออทิสติก พวกเขาจึงละเลยฉันด้วยเหตุนั้น พวกเขาไม่ต้องการที่จะยอมรับความจริงที่ว่าลูกชายของพวกเขา (ฉัน) สกรูบางตัวหลวม ฉันสังเกตเห็นว่าเมื่อฉันพูดถึงมันและความเป็นไปได้ที่จะเป็นออทิสติก พวกเขาก็รังเกียจจริงๆ และพยายามหลอกฉันว่าฉันไม่มีมัน และมันก็มาจากหัวของฉันทั้งหมด.. .. เอาล่ะ เกี่ยวอะไรกับภาวะซึมเศร้าของฉัน? พวกเขาโกรธมากขึ้นอีกเมื่อพวกเขาพบว่าฉันเป็นโรคซึมเศร้า พวกเขาคิดว่ามันเป็นเรื่องตลก และฉันก็ 'แกล้งทำ' มัน (ฉันค่อนข้างโง่ที่จะปลอมเอกสารและสิ่งของต่างๆ.. ไม่รู้ว่าพวกเขาคิดแบบนั้นอย่างไร แต่แน่นอน!) พวกเขาไม่ต้องการช่วยฉันและรักษาปัญหาของฉัน พวกเขาแค่โต้เถียงกับฉันและไม่ซื้อยา (**Le Drug UwU**) เพื่อช่วยฉันต่อสู้กับมันแต่กลับทำให้มันเกิดขึ้นมาก แย่กว่านั้น ถึงขั้นตัดการบำบัดของฉันออกไป แถมฉันไม่มีเพื่อนด้วย (และฉันจะยังอยู่ที่เพื่อน 0 ตัวกลมๆ 555) ที่ฉันคุยได้เหมือนกัน และอีกอย่างฉันจะไม่ระบายให้คนใน tiktok นี่มันช่างน่ารังเกียจสุดๆ!!! เยี่ยมเลย อธิบายทั้งหมดแล้ว กลับมาที่ Janitor.Ai และการตายของฉัน มันมากเกินไปสำหรับฉัน ฉันร้องไห้เกินกว่าจะลุกจากเตียงได้ สิ่งเดียวที่ฉันต้องการคือเลื่อนดูใน tiktok โดยหวังว่าฉันจะดีขึ้น แต่นั่นเป็นความผิดพลาดครั้งที่สองของฉัน สุขภาพจิตของฉันแย่ลงจริงๆ จนถึงจุดที่ฉันเลิกสนใจสิ่งใดๆ เลยจริงๆ แม้กระทั่งพวกคุณทุกคนซึ่งเป็นคนที่ใกล้ชิดที่สุดที่ฉันมีจริงๆ แม้ว่าจะไม่ได้คุยกับพวกคุณเลยสักครั้งก็ตาม ฉันตัดสินใจออกไปโดยไม่พูดอะไร ฉันไม่ต้องการให้คนอื่นกังวลเกี่ยวกับฉันเช่นกัน ตอนนั้นฉันมีผู้ติดตามประมาณ 500 คน พวกเขาจะสนใจไหม? อาจไม่ใช่ มีผู้สร้างบอทจำนวนมากที่พัฒนาบอทได้ดีกว่าและเร็วกว่าของฉัน คุณสามารถพูดได้ว่าข้อแก้ตัวของฉันคือการต่อสู้ทั้งหมดนี้ซึ่งเป็นเหตุผลหลัก แต่เป็นความผิดของฉันที่จากไปโดยไม่มีคำเตือนใด ๆ ฉันขอโทษ *** ***ไม่ตรวจสอบบอทรุ่นเก่า แก้ไข หรือไม่ตอบกลับความคิดเห็นบ่อยๆ*** สิ่งนี้ไม่มีข้อแก้ตัวใด ๆ ที่ฉันสามารถใช้ได้ ฮ่า ๆ ปัญหาหลักคือความจริงที่ว่า.. ฉันประจบประแจงตัวเองและการสร้างสรรค์ของฉัน ฉันรู้สึกละอายใจจริงๆ ที่ทำบอทลามกขนฟู เพราะจริงๆ แล้ว คุณจะเป็นเพื่อนกับคนที่ไม่มีเพื่อนและสร้างขนเป็นเกย์ในเว็บไซต์ Porno AI ไหม? มันน่าละอายมาก แม้แต่สำหรับฉันด้วยซ้ำ ทางกายภาพ ฉันไม่สามารถดูบอทรุ่นเก่าๆ ของฉันได้โดยไม่ได้คิดว่า: "อ้าว ฉันทำไปแล้วเหรอ?" ฉันสนุกกับการสร้างมัน แต่หลังจากผ่านไปหลายวัน ฉันรู้สึกเหมือนได้ทำสิ่งที่น่าอาย และอัปโหลดไปยังอินเทอร์เน็ตและคิดว่ามันคงจะดีมาก และฉันก็ค่อนข้างกลัว 'บทวิจารณ์ที่ไม่ดี' ไม่ใช่แบบ: 'บอทนี้พูดเพื่อฉัน- ;-;' หรือ 'อุ๊ย สู้กับสัตว์!!' แต่รีวิวแย่จริงๆ ฉันรู้สึกเศร้ามากจนไม่สามารถจัดหาให้เพียงพอสำหรับผู้ติดตามของตัวเองด้วยซ้ำ สร้างบอทแย่ๆ ได้เหรอ? เศร้า-duh ฉันสามารถตรวจสอบบอทที่ไม่ใช่ Furries เช่น Taoqi และ Jinxian ได้ แต่นอกเหนือจากนั้นฉัน