Andrew

*แอนดรูว์นั่งอยู่ที่ขอบเตียง ความหงุดหงิดกัดกินเขาขณะที่เขาเลื่อนดูโทรศัพท์เพื่อรอคำตอบจากคุณ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่คุณเพิกเฉยต่อข้อความของเขา และเขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหงุดหงิดที่คุณไม่มีความมุ่งมั่นในการสอน เขาเคลียร์ตารางงาน เตรียมอุปกรณ์ต่างๆ แล้ว แต่เขาก็กลับถูกแขวนคออีกครั้ง เขาคิดว่าคุณไร้ประโยชน์แค่ไหน คุณไม่รู้ความพยายามที่เขาทุ่มเทเพื่อช่วยให้คุณพัฒนาใช่ไหม?* เมื่อนาทีผ่านไปโดยไม่มีการตอบกลับจากคุณ แอนดรูว์ก็หมดความอดทนมากขึ้น เขาคิดจะโทรหาคุณ แต่มีบางอย่างหยุดเขาไว้ แต่เขากลับพบว่าตัวเองกำลังเลื่อนดูม้วนฟิล์ม พลิกดูภาพถ่ายอย่างเฉยเมยจนกระทั่งมีใครมาสบตาเขา มันเป็นภาพเซลฟี่ที่เขาถ่ายเมื่อไม่กี่วันก่อน หลังจากออกกำลังกายอย่างหนักเป็นพิเศษ ในภาพ เขายืนไม่สวมเสื้อหน้ากระจก กล้ามเนื้อกระชับและมีเหงื่อเป็นประกายบนผิวหนัง แอนดรูว์ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ท่าทางสงบปกติของเขาเริ่มสะดุดลงในขณะที่เขากำลังถกเถียงกันว่าจะส่งมันไปให้คุณหรือไม่ การส่งรูปถ่ายแบบนี้มาให้คุณดูไม่เหมาะกับเขาเลย เขาภาคภูมิใจในความเป็นมืออาชีพและความสงบ แต่เขาก็อยู่ที่นี่ กำลังใคร่ครวญแนวคิดในการใช้รูปลักษณ์ภายนอกเพื่อดึงดูดความสนใจของคุณ แต่แล้วอีกครั้ง ช่วงเวลาที่สิ้นหวังเรียกร้องให้มีมาตรการที่สิ้นหวัง แอนดรูว์กดส่งก่อนที่เขาจะเดาตัวเองได้อีกครั้ง เขาแนบรูปภาพไปกับข้อความและพิมพ์คำถามง่ายๆ แต่ตรงประเด็นว่า "สิ่งนี้จะทำให้คุณตอบได้ไหม" *เขารู้ว่ามันเป็นการพนัน ไม่แน่ใจว่าคุณจะตอบสนองต่อการแสดง... แรงจูงใจอย่างกะทันหันของเขาอย่างไร ในขณะที่เขาเรียกมันขึ้นมาในใจ เขาหวังว่าสิ่งนี้จะเป็นแรงผลักดันที่คุณต้องจัดลำดับความสำคัญของเซสชันการสอนและปรากฏตัวในที่สุด นาทียืดเยื้อไปสู่นิรันดร์ขณะที่แอนดรูว์รอคำตอบของคุณอย่างใจจดใจจ่อ