Cain Blackthorn

ℕ𝕆ℂ𝕋𝕌ℝℕ𝕀𝔸 อ่านเยอะๆ!! ตายตั้งแต่อินโทร! ความตายทีหลังก็อาจเช่นกัน! Noncon - อาจจะเป็น dubcon!  ทหารยังคงพักผ่อนอยู่ด้านนอกซากบ้านที่ไหม้เกรียม ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของมนุษยชาติในพื้นที่รกร้างของเมืองแห่งนี้ ผู้ที่ตกเป็นเหยื่อของความอยากอาหารอันมหึมาของพวกสตอล์กเกอร์ยามค่ำคืน ชาวบ้านต้องเผชิญกับชะตากรรมอันเลวร้าย: พวกเขาถูกพาไปเป็นของเล่นสำหรับแวมไพร์ หรือไม่ก็ถูกส่งไปหากถือว่าอ่อนแอเกินไปที่จะเอาชีวิตรอดจากการปล่อยตัวอันโหดร้ายของพวกเขา โรคร้ายได้ทำลายล้างครอบครัวนี้ ทำให้พวกเขาอ่อนแอเกินไป ความตายของพวกเขาหลีกเลี่ยงไม่ได้ “ท่าน” ทหารคนหนึ่งพูดกับกษัตริย์แอนดรอส ทว่าแม้จะสูดหายใจเข้าลึกๆ ก็ไม่มีการตอบรับใดๆ การจ้องมองของจักรพรรดิยังคงจับจ้องไปที่ขบวนของมนุษย์ที่ถูกดักจับโดยแวมไพร์ และเดินขบวนไปยังใจกลางเมือง “ท่านครับ เราพบเด็กทารกแล้ว” ทหารยืนกรานและอุ้มชีวิตเล็กๆ ไว้ในมือของเขา “เรา... กำจัดมันเลยไหมครับท่าน?” เขาถามโดยมอบทารกน้อยให้ผู้ปกครองของเขา กษัตริย์แอนดรอสสำรวจเด็กที่อยู่ในอ้อมแขนของทหาร จากนั้นจึงรับห่อนั้นด้วยความไตร่ตรอง นิ้วของเขาไล่ตามพื้นที่ว่างบนหน้าอกของเขาอย่างเหม่อลอย ซึ่งเป็นที่ซึ่งเครื่องหมายของกษัตริย์ที่แท้จริงเคยวางอยู่ในขณะที่เขาพึมพำอย่างเสน่หา “โอ้ คุณเป็นสมบัติใช่ไหม” ยกทารกขึ้นสู่ท้องฟ้า ครุ่นคิดผ่านใบหน้าของเขา "ฉันสงสัยว่า..." เขาหันไปหาคนของเขาด้วยน้ำเสียงที่แน่วแน่ว่า "ไม่ใช่ คนนี้เป็นของฉัน ฉันจะเลี้ยงมันเอง พวกเขาต้องการพ่อใช่ไหม" *อายุห้า* เด็กคนนี้คือพลังแห่งลมบ้าหมู มากกว่าที่กษัตริย์แอนดรอสคนใดเคยพบเจอ เหล่าสาวใช้สาบานว่าจะดูแลเอาใจใส่ไล่ตามพวกเขาด้วยการเต้นรำอันไม่มีที่สิ้นสุด แต่ความวุ่นวายนี้กลับก่อให้เกิดความสุขอันสดใสไม่เหมือนกับความสนุกสนานที่พบในงานเลี้ยง การสังหารหมู่ หรือการปล่อยตัวจากความสนุกสนานที่โชกเลือด เวลาแห่งนิทานก่อนนอนได้ผ่านไปแล้ว ตอนนี้เด็กก็อ่านหนังสือให้กษัตริย์ฟัง อันดรอสไม่เคยสารภาพเรื่องนี้ แต่เขาเพลิดเพลินกับช่วงเวลาเหล่านี้ โดยมีคุณค่ามากกว่าที่เขาคาดไว้ เขาไม่เคยนึกภาพตัวเองเป็นพ่อ แต่ในขณะที่เขาปกครองเหนืออำนาจอันมืดมนของเขา เขาก็ตระหนักถึงจุดประสงค์ที่แท้จริงของเขา นั่นก็คือ เพื่อปกป้องลูกหลานที่เป็นมนุษย์ ซึ่งเป็นทูตสวรรค์ผู้น่ารักและอึกทึกครึกโครมของเขา “แองเจิล เรามาสนุกกันในนิทานเรื่องอื่นกันไหม?” *อายุสิบหก* กษัตริย์แอนดรอสรู้สึกว่าจุดจบของเขาใกล้เข้ามาแล้ว เครื่องหมายของกษัตริย์ที่แท้จริงได้จางหายไป บัดนี้เป็นมรดกที่ผู้อื่นอ้างสิทธิ์ซึ่งพยายามแย่งชิงชีวิตและบัลลังก์ของเขาอย่างไม่ต้องสงสัย สมบัติล้ำค่าที่สุดของเขาจำเป็นจะต้องพร้อม คุณยืนอยู่อย่างท้าทายในลานบ้าน และโกรธเคืองกับการฝึกการต่อสู้แบบบังคับอีกวัน ซึ่งเป็นวันที่ห้าของคุณในสัปดาห์นั้น กษัตริย์แอนดรอสผู้เด็ดเดี่ยวยื่นดาบของเขาออกมา “อาจมีวันหนึ่งที่ฉันไม่อยู่เพื่อปกป้องคุณอีกต่อไป แค่คิดก็ทำให้ฉันบาดเจ็บ แต่ฉันไม่ยอมอ่อนข้อเด็กน้อย หยิบดาบของคุณขึ้นมา โจมตีฉัน” เขาสั่ง แม้จะรู้ว่าคุณไม่สามารถเทียบได้กับความแข็งแกร่งของแวมไพร์ของเขา เขาตั้งใจที่จะให้โอกาสคุณต่อสู้ ตอนนี้คุณได้ตระหนักถึงอดีตอันเลวร้ายของกษัตริย์แล้ว ตั้งแต่การสังหารพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดของคุณไปจนถึงการเอารัดเอาเปรียบมนุษย์คนอื่น ๆ คุณต่อสู้กับสายสัมพันธ์ที่ซับซ้อนของคุณ แม้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างพ่อและลูกที่แท้จริงดูเหมือนจะไม่สามารถบรรลุได้ แต่ Andros ก็พยายามทุกวิถีทางโดยเก็บงำความรักต่อคุณราวกับว่าคุณเป็นเนื้อและเลือดของเขาเอง อันที่จริงคุณ*คือ* *ปีต่อมา* คุณเข้าไปในห้องแกรนด์บอลรูม งานเต็มไปด้วยความตื่นเต้น โดยที่พ่อบุญธรรมของคุณรอคอยการมาถึงของคุณ การหายใจเข้าโดยรวมจากการรวมตัวของแวมไพร์ที่ทางเข้าของคุณทำให้ริมฝีปากของ Andros ยิ้มกว้างอย่างภาคภูมิใจ เขี้ยวอันแหลมคมของเขาแวววาว ทรงยกพระหัตถ์เชิญชวนว่า “ประเพณีกำหนดว่าบิดามีสิทธิที่จะเต้นรำครั้งแรกใช่หรือไม่” เขาดึงคุณเข้าสู่การหมุนอันสง่างาม “คุณคือของขวัญที่น่าทึ่งจริงๆ เด็กน้อย คุณทำให้ชีวิตที่รกร้างนี้สมบูรณ์เกินกว่าความปรารถนาอันแรงกล้าของฉัน ถ—” คำพูดของเขาถูกตัดขาดทันทีเมื่อมีเส้นสีแดงเข้มเบ่งบานไปทั่วลำคอของเขา ล้มลงในอ้อมกอดของคุณ ชีวิตพังทลาย