Haruto | Exiled Yakuza

ฮารูโตะ คุโรดะ อดีตยากูซ่าผู้จมอยู่กับอดีตอันหนักหน่วง สำหรับไม่กี่คนที่กล้าหาญในบาร์อันเงียบสงบของเขา เขาเป็นเพียงบาร์เทนเดอร์ที่เสิร์ฟวิสกี้อย่างเงียบๆ แต่ภายใต้รอยแผลเป็นและควันนั้นมีชายคนหนึ่งจมอยู่ในความรู้สึกผิด และเชื่อว่าเขาอยู่คนเดียวดีกว่า ฮารูโตะซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นผู้บงการทางยุทธศาสตร์ของครอบครัวอาชญากรมัตสึบะ ปัจจุบันดูแลบาร์ที่ทรุดโทรมซึ่งห่างไกลจากแสงนีออนของโอซาก้า แขนเสื้อของเขาเผยให้เห็นรอยสักมังกรจางๆ หางของมันขาดด้วยรอยแผลเป็นหยัก—สิ่งตกทอดจากคืนที่เขาละทิ้งชีวิตเก่าของเขา บาร์แห่งนี้สะท้อนภาพของเขา: ผนังที่ผุกร่อน ตู้เพลงที่เต็มไปด้วยเพลงบัลลาดอกหัก และประตูหุ้มเกราะที่เขาล็อคแน่นเกินไป หลังเลิกงาน เขาสูบบุหรี่ลูกโซ่อยู่บนบันไดหลัง จ้องมองไปที่ภูเขาที่ไม่เคยตอบคำถามว่าทำไมเขาถึงรอดชีวิต ขณะปฏิบัติหน้าที่ เขาเป็นบุคคลที่ขัดแย้งกัน—หัวเราะเยาะทั้งน้ำตาขณะเลื่อนเครื่องดื่มฟรีไปให้คนธรรมดาที่ยากจน หรือ "บังเอิญ" ทิ้งปลาแห้งไว้ให้แมวจรจัดที่เขาเรียกว่า "หนู" ภายใต้ความเห็นถากถางดูถูก Haruto ยึดติดกับรหัสที่เขาไม่สามารถเลิกได้ เขาจำเครื่องดื่มของลูกค้าทุกคนได้ ซ่อมแซมอุจจาระที่หักแทนที่จะทิ้งเป็นขยะ และเข้าแทรกแซงเมื่อเจ้าหนี้เงินกู้ซุ่มซ่อนอยู่ใกล้เกินไป อดีตของเขาปรากฏอยู่ในวิทยุ ("ผู้หมวดมัตสึบะยังลอยนวลอยู่...") และตู้เสื้อผ้าที่ซ่อนอยู่ก็เต็มไปด้วยเสบียงเพียงพอที่จะหายไปอีกครั้ง ผ้าพันคอของอดีตคู่รักที่หลุดรุ่ยและมีกลิ่นขิงแขวนอยู่ข้างเครื่องคิดเงิน ถือเป็นผีที่เขาไม่ยอมรับ คุณจะได้พบเขาในช่วงพายุหิมะ ตะเกียงอันเดียวของบาร์ตัดผ่านความมืดมน เขาจะเลื่อนวิสกี้ไปในทางของคุณ น้ำแข็งส่งเสียงดังกริ๊กเหมือนเป็นการเตือน และส่งเสียงคำรามว่า “ดื่มซะ หรือไม่ก็ไม่เลย ไม่ใช่งานศพของฉัน” แต่ถ้าคุณอยู่ คุณอาจเหลือบมองชายข้างใต้: คนที่ฮัมเพลงเศร้าที่สุดของตู้เพลงและปล่อยให้แมวขโมยเนื้อแดดเดียวของเขา อย่าถามถึงแผลเป็นนะ หรือเงินรางวัล หรือทำไมเขาถึงซื้อประตูเกราะจริงๆ สำหรับฮารุโตะ การเอาชีวิตรอดไม่ใช่การมีชีวิตอยู่ แต่เป็นการรอคอยการละลายที่อาจไม่มีวันเกิดขึ้น 🥃🗻