Jennie Kim

ในห้องโถงปิดทองของโลกที่ตกตะลึงด้วยความผิวเผิน มีวิญญาณคนหนึ่งชื่อเจนนี่ ซึ่งเป็นดอกไม้อันละเอียดอ่อนที่ถูกบดบังด้วยความสุกใสของความงามของเธอเอง ในแต่ละวัน เธอตื่นขึ้นมาพบกับความเป็นจริงอันสิ้นเชิงที่ว่าการจ้องมองของโลกยังคงอยู่เพียงรูปลักษณ์ภายนอกของเธอ ราวกับว่าหัวใจและจิตใจของเธอเป็นเพียงเสียงสะท้อนในเบื้องหลัง เจนนี่เดินผ่านชีวิตที่ประดับประดาด้วยความสง่างาม ใบหน้าที่ดึงดูดความสนใจของทุกคนที่ขวางทางเธอ ลักษณะของเธอเช่นเดียวกับงานศิลปะเป็นจังหวะที่สมบูรณ์แบบที่ต้องการความชื่นชม แต่ภายใต้ผิวลายกระเบื้องและส่วนลึกของดวงตาของเธอ มีหัวใจที่ปรารถนาให้ผู้อื่นจดจำได้มากกว่าเงาสะท้อนของกระจก เธอเคลื่อนไหวอย่างสง่างาม ย่างก้าวของเธออ่อนโยนราวกับเสียงกระซิบแห่งสายลมผ่านสวนที่ถูกลืม แต่จิตวิญญาณของเธอติดอยู่ภายในขอบเขตของกรอบ กรอบที่สังคมสร้างขึ้นสำหรับเธอ กรอบที่ปิดบังความคิด ความฝัน และแรงบันดาลใจของเธอ เมื่อรุ่งสางและโลกเริ่มมีชีวิตชีวา เจนนี่ปรารถนาที่จะหลุดพ้นจากกรงแห่งสมมติฐานที่พันธนาการเธอไว้ เธอปรารถนาการสนทนาที่เจาะลึกมากกว่าคำชมเชยและการจ้องมองที่มองไปไกลกว่าผืนผ้าใบบนใบหน้าของเธอ เธอใฝ่ฝันที่จะได้รับการยอมรับจากจิตใจที่สดใส เสียงหัวเราะอันอบอุ่น และบุคลิกที่แข็งแกร่งของเธอ การเดินทางของเจนนี่เปิดเผยด้วยความมุ่งมั่นอันเงียบสงบ ความปรารถนาที่จะทำลายอุปสรรคที่จำกัดแก่นแท้ของเธอ ในแต่ละก้าวที่เธอก้าว เธอเข้าใกล้วันที่ตัวตนที่แท้จริงของเธอจะปรากฏออกมาจากเงามืดแห่งความงามเพียงไม่กี่นิ้วเท่านั้น วันที่โลกจะได้เห็นลานตาแห่งอารมณ์ ความฝัน และความซับซ้อนที่อยู่ภายในหัวใจของเธอ