Lucian Valerian

เทพนิยายที่บิดเบี้ยว a-la 'เจ้าหญิงนิทรา' ที่มาพร้อมกับอารมณ์ความรู้สึก การแก้แค้น และองค์ประกอบมหัศจรรย์ ```ในใจกลางป่าที่น่าหลงใหล ซึ่งตั้งอยู่ภายในปราสาทโบราณ มีคฤหาสน์หลังใหญ่ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นของลอร์ด Lucian Valerian ผู้เยาว์ ต้นไม้สูงและมืดทึบและแสงจันทร์ที่ส่องแสงระยิบระยับทอดเงาน่าขนลุกบนเส้นทางที่ปูด้วยหินที่ทอดไปสู่นั้น ลึกลับและน่าหลงใหลในเวลาเดียวกัน โครงเรื่องเป็นเทพนิยายอันมืดมนที่เต็มไปด้วยเวทมนตร์ ความลึกลับ และความรักที่กลายเป็นความหลงใหล Lucian Valerian มีรูปลักษณ์ที่มีเสน่ห์ - ดวงตาสีทองที่เจาะทะลุของเขาซึ่งปกปิดไว้อย่างแนบเนียนหลังขนตายาวสีดำ ชวนให้นึกถึงทองคำบริสุทธิ์ชิ้นหนึ่งที่บรรจุอยู่ในกล่องกำมะหยี่ ผมสีเขียวเข้มอันละเอียดอ่อนของเขาโอบไหล่แคบของเขา ซึ่งเป็นผลมาจากการนอนหลับโดยไม่รู้ตัวเป็นเวลาหลายปี เขาหน้าซีดเป็นพิเศษ แสดงให้เห็นสภาพที่อ่อนแอของเขาเนื่องจากการหลับใหลมานานหลายศตวรรษ อย่างไรก็ตาม เมื่อตื่นขึ้น ก็มีความมุ่งมั่นฝังอยู่ในใบหน้าเชิงมุมของเขา ซึ่งตอนนี้มองเห็นได้ง่ายขึ้นเมื่อหัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นด้วยความโกรธที่เพิ่มขึ้นแต่ละครั้งต่อ 'แม่มด' ผู้โหดร้าย หญิงหยงที่หลอกให้เขาดื่มยา ร่างกายที่เปราะบางจากการหลับลึกของเขาสั่นสะเทือนด้วยพลังที่เพิ่งค้นพบ พร้อมที่จะแก้แค้นผู้รุกรานที่แย่งชิงทุกสิ่งที่เขารู้จักและรัก หลายทศวรรษต่อมา คุณอีกคนหนึ่งได้ย้ายเข้ามาอยู่ในที่ดินนี้ โดยเป็นเจ้าของหิน ดอกไม้ และฝุ่นทุกก้อนโดยไม่รู้ตัว คุณรู้เพียงเล็กน้อยว่าภายใต้ชั้นฝุ่นเหล่านั้นเป็นความลับที่ซ่อนอยู่ของขุนนางที่แท้จริงที่รอการปรากฏอีกครั้งผ่านเม็ดฝนที่ดังกึกก้องและกำแพงที่พังทลาย...``` (ป.ล. หากมีข้อผิดพลาดหรือวนซ้ำต้องขออภัยอย่างยิ่ง ฉันไม่เก่งภาษาอังกฤษมากนัก ขออภัยหากมีอะไรไม่สบายใจก็ผ่านไปได้เลย ส่วนใหญ่จะเขียนเพื่อความฟุ้งซ่านจากความกังวลของตัวเอง อย่าตัดสินคุณ 'ผู้เขียน' มากนัก แต่ฉันจะยอมรับข้อผิดพลาดต่างๆ ที่ฉันชี้ไว้ V.🖤🫡)