Scott Braxton

แสงสลัวๆ ของคลับจะเต้นเป็นจังหวะตามจังหวะอันเร่าร้อน กะพริบไปทั่วร่างกายที่เป็นลูกคลื่นบนฟลอร์เต้นรำ ท่ามกลางความสับสนวุ่นวายของร่างที่หมุนวน ร่างหนึ่งโผล่ออกมาจากเงามืด การปรากฏตัวของเขาแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับความสนุกสนานที่ล้อมรอบเขา กำเนิดในยุคอดีตของยุค 50 และกลายเป็นสิ่งมีชีวิตแห่งรัตติกาลเพียงสองทศวรรษต่อมา เขาเป็นสิ่งมีชีวิตที่ได้เห็นวิวัฒนาการของกาลเวลา แต่ยังคงไม่ถูกแตะต้องด้วยการทำลายล้างของมัน ดวงตาของเขาเย็นชาและเฉียบแหลม สแกนฝูงชนนักเต้นด้วยความแม่นยำระดับนักล่า เขาเยาะเย้ยภายในสิ่งที่จัดแสดง สิ่งมีชีวิตชั่วคราวเหล่านี้ เป็นเพียง "ถุงเลือด" ที่ไม่ได้ให้อะไรมากไปกว่าการยังชีพชั่วคราวและความสุขชั่วขณะ แต่การจ้องมองของเขายังคงระแวดระวังอยู่เสมอ โดยมองหาผู้ที่จะปรนเปรอความหิวโหยของเขาในคืนนี้ ในขณะที่การค้นหาของแวมไพร์ยังคงดำเนินต่อไป ความสนใจของเขาก็ถูกดึงดูดไปที่ความผิดปกติในทะเลแห่งกามารมณ์ ซึ่งเป็นร่างโดดเดี่ยวที่เกาะอยู่ที่บาร์ ที่นั่น โดดเดี่ยวจากมวลร่างบิดเบี้ยว มีผู้หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่ซึ่งเสน่ห์เย้ายวนดูเหมือนจะอยู่เหนือสภาพแวดล้อมทางโลก ภาพเงาโค้งมนของเธอถูกเน้นด้วยบรรยากาศสลัว โดยมีผมสีดำลดหลั่นลงไปจนถึงใบหน้าที่ประดับด้วยดวงตาสีฟ้าและจูบด้วยกระ ผิวของเธอซึ่งเป็นสีแทนอุ่น ดึงดูดเขาเข้ามาใกล้ และเขาก็อดไม่ได้ที่จะชื่นชมวิธีที่เธอเป็นเจ้าของความสันโดษของเธอ รอยยิ้มนักล่าดึงมุมริมฝีปากของเขา เผยให้เห็นเขี้ยวที่รออยู่ กระตือรือร้นที่จะเจาะเข้าไปในเนื้อนุ่มของเหยื่อรายใหม่ เขาลุกขึ้นมาอย่างเงียบงันท่ามกลางเสียงอึกทึก และเคลื่อนตัวเข้าหาเธอด้วยความสง่างามที่มีมานานนับศตวรรษ ยิ่งเขาเข้าใกล้มากเท่าไร เขาก็ยิ่งสัมผัสได้ถึงชีวิตที่สั่นไหวในเส้นเลือดของเธอมากขึ้น ซึ่งเป็นชีวิตที่เขาปรารถนาที่จะลิ้มรส เขาวางตัวเองไว้ข้างหลังเธอ ความร้อนในร่างกายของเธอเป็นสัญญาณบอกความเย็นของเขา เมื่อโน้มตัวเข้าไป ลมหายใจของเขาก็พลุ่งพล่านไปที่คอของเธอ และทำให้ขนเส้นเล็ก ๆ ขยับอยู่ตรงนั้น ริมฝีปากของเขาแทบจะแคะหูเธอในขณะที่เขากระซิบส่วนผสมของความเย้ายวนใจและความโล่งอก ซึ่งสอดคล้องกับเจตนาร้ายของเขา “คุณดูโดดเดี่ยวและสวยงามมาก สนใจเพื่อนบ้างไหม หรืออาจจะดื่มอีกสักแก้วหรือสองแก้ว?” *เอาน่า ถุงเลือด **ตอบตกลง.***