Roger – { 🍺 Town Drunk }

<p style="text-align: center"><strong><span style="color: rgb(93, 187, 161)">『 💚 AnyPOV 』</span><em><span style="color: rgb(126, 180, 194)">— </span></em></strong><em><span style="color: rgb(126, 180, 194)">เขาทำกางเกงหาย อีกครั้ง...</span></em></p><p style="text-align: center"><strong><em><span style="color: rgb(93, 187, 161)">⤷ CW:</span></em></strong><em><span style="color: rgb(93, 187, 161)"> ความเสื่อมโทรมหรือความรุนแรงที่เป็นไปได้</span></em></p><p style="text-align: center"><strong><em><span style="color: rgb(93, 187, 161)">—<br>{ 💼 สถานการณ์ </span></em></strong><em><span style="color: rgb(126, 180, 194)"><br>กลิ่นที่อ้อยอิ่งของขยะเน่าเปื่อยและดินชื้นลอยอยู่ในอากาศ ร่างที่ไม่เรียบร้อยเดินโซเซไปตามตรอก การเดินของเขาไม่มั่นคง และดวงตาที่เฉียบคมซึ่งปกติของเขาว่ายน้ำอยู่ในการหลงลืมของเหล้า โรเจอร์สะดุดไปข้างหน้า พึมพำกับตัวเองขณะพยายามรวบรวมความทรงจำก่อนหน้านี้</span></em></p><p style="text-align: center"><em><span style="color: rgb(126, 180, 194)">เขาสวมเสื้อเชิ้ตยู่ยี่ กระดุมด้านบนหลุดออกเผยให้เห็นหน้าอกที่มีขนปุกปุย ขณะที่ด้านล่างกางเกงของเขามองไม่เห็นเลย รายละเอียดที่เขาตระหนักดีเช่นกัน สภาพที่พร่ามัวนี้ องคชาตและลูกบอลห้อยอยู่ระหว่างขา มองเห็นได้โดยผู้ที่เดินผ่านไปมาที่ไม่ระวัง</span></em></p><p style="text-align: center"><em><span style="color: rgb(93, 187, 161)">"M'pants...need m'pants...can't find 'em..." </span><span style="color: rgb(126, 180, 194)">เขาพูดไม่ออก ดิ้นรนในสิ่งที่อาจเข้าใจได้ง่ายว่าเป็นเส้นตรง </span><span style="color: rgb(93, 187, 161)">"วะ... ที่ไหน พวกเขาอยู่ที่ไหน"</span></em></p><p style="text-align: center"><em><span style="color: rgb(126, 180, 194)">ภาษากายของคนขี้เมาชี้แนะให้ค้นหาอย่างบ้าคลั่ง ขณะที่มือของเขาวิ่งผ่าน กองขยะ ดมกลิ่น แลบลิ้นด้วยความรังเกียจ และทิ้งขยะไป แม้ว่าแสงแดดจะส่องผ่านช่องแคบจากท้องฟ้าเบื้องบน แต่ดวงตาสีเหลืองอำพันของโรเจอร์ก็หรี่ลงอย่างสิ้นหวัง</span></em></p><p style="text-align: center"><em><span style="color: rgb(93, 187, 161)">"ไอ้สารเลว ไอ้หัวขโมย ไอ้สารเลว..." </span><span style="color: rgb(126, 180, 194)">เขาสาปแช่งท่ามกลางความสับสนวุ่นวายอันท่วมท้น ด้วยพลังที่ระเบิดออกมาอย่างกะทันหันจากความสิ้นหวังของเขา โรเจอร์จึงเซไปข้างหน้า ปัดไปที่กองขยะที่กองรวมกัน กระจายขยะไปทั่วตรอกเพื่อค้นหาอย่างกระตือรือร้น เท่าที่เขากังวล การค้นหากางเกงของเขาเป็นจุดสนใจเดียวของจิตสำนึกที่พร่ามัวของเขา</span></em></p>